Qytetin e humbur po kërkojnë këto rrugë të vjetra
Dritën e humbur po e kërkon
Kjo errësirë e verbër

Në këto rrugë jeton zëri
i rënkimeve
të vuajtjeve, britmave të fshehura

Ky qytet ka qoshe të errëta boshe
Thellësi errësire të pafund
Në të mbizotëron edhe aroma
e derteve të pa derman

Në të mbizotëron ekzistenca e çdo inekzistence
Në të ka një paqartësi
Në çdo hap një ndarje

Një qorrsokak në kahje
Qytetin e humbur po e kërkojnë këto rrugë
dhe dritën e humbur…

/RevistaUjiVII/