MESELEJA E FLOKËVE-ABDURRAHIM KARAKOÇ
Mu si malet me dëborë, kokën drejt e mbanë Mjegullës së pranverës flokët e saj i ngjajnë Të veçanta janë vetullat e qerpikët e saj Plagët e gjoksit tim m’i shtypin flokët e saj Sa
Mu si malet me dëborë, kokën drejt e mbanë Mjegullës së pranverës flokët e saj i ngjajnë Të veçanta janë vetullat e qerpikët e saj Plagët e gjoksit tim m’i shtypin flokët e saj Sa
Në shumë pikëllohem E në pak qesh Mendime të mprehta si teh brisku kam Çmenduri ndoshta… lëreni le të mbetet Çdo foshnje që lind, në mua hak ka në çdo mulli bluhem unë pa nda
Sa herë që në mendje rinia më vjen Sytë më mbushen me hidhërim e mall Po të më pyes dikush: Ç’është dashuria? Sytë më treten në humnera larg Gjurma e së shkuarës në mend më
Dera jonë është derë dosti Kush hyn brenda i bëhemi kurban Selam është tapi muhabeti Kush jep i bëhemi kurban Nga nefsi u zhveshëm fije-fije Trupi shkoi, zemra mbeti në dritë Thelbi ynë vreshti, fjala
Mos u lodh kot, oj zemër e gjorë Dashuria s’mjafton, s’mjafton Edhe po deshi bilbili, trëndafili thahet Dashuria s’mjafton, s’mjafton Ka arsye që peshojnë rëndë Vitet prishin çdo urë ndërmjet Të dashurit shpejt zemërohen Dashuria
Si dita i zbulon mendimet e tua Thellë, shumë thellë je e dashuruar, oj zemër Po të quaj të lirë, do të gënjeja pa mëdyshje Ti je e dashuruar me një tjetër, oj zemër Telat
Recension mbi librin: Mjeshtria e kuptimit nga poeti turke Abdurrahim Karakoç. Përmbledhja poetike, “Mihriban”, në përkthimin e shkëlqyer të Fatijona Bajraj, na sjell në gjuhën shqipe një nga zërat më të thellë dhe më prekës
Recension mbi librin: Mjeshtria e kuptimit nga poeti turke Abdurrahim Karakoç. Të hysh në botën poetike të Abdurrahim Karakoçit do të thotë të pranosh një ftesë për të ecur zbathur mbi prushin e një dashurie
Pa dritën e botimit libri i dytë me përmbledhje poezish nga poeti turk, Abdurrahim Karakoç me titull “Mjeshtëria e kuptimit”, si dhe ribotimi i katërt i librit “Mihriban” përkthyer nga Fatijona Bajraj. Abdurrahim Karakoç është
Kurrë nuk hodha gur të sulmoj të vërtetën, Shpirti im, gjithnjë, e ndjente shkëlqimin e njohjes, Nuk u ndala në konaqet e epshit, të harroj esencën, Thirra me zë gjithandej, kudo bërtita, prej brengës. Gjërat