N’avli t’xhamisë t’shehrit t’vjetërKafshatat e muhabetit m’i ngjyjte n’ashkMa ushqeve shpirtin e lodhun me toTuj ta ndje praninë e syve deri n’ashtNëpër sokaxhikat e mahalles t’vjetërM’rrefeve sikur n’njimijenji netHiqajet e hallkut që t’mbarun s’kishinM’zhyten thellësive
Makamev tua m’gjuejti udhaPrej lodhje t’jetës frymë me marrëLodhjen sall ma shtojka mungesaKur ti s’je këtu tuj kanë i gjallëN’venin tan u ula me mallPër me marr nji troh frymëNisa m’u ngulfatë prej mallitNuri i
Në Ditët e mia të bukura, në shpirtin tim që këndon elegjiKërkoj një shfaqje nga Qenia, në peizazhetUnë endem, në lot, frika më pushton,Ndikojnë yjet mbi mua – sa për ta shtypur frikën.Sa keq, nuk
Më mbron nga shëmtia dhe e keqja,Më bart në thellësi ku pak kanë shkuar më parë,Më fut në zemrat e miqve, t’i lexoj mendjet e tyre.Më zbret në tokën e të vdekurve,T’i pyes ata për
Gazeta Epoka e re, gjatë raportimeve të veta u jep hapësirë fjalëve të huaja. Këtë e vërejmë qartë edhe në shkrimet e botuara të kësaj të përditshmeje të pavarur, me nr. 4 059. Nga kjo
Tregimtari modernist i Sabri HamititStudiuesi, ligjëruesi i letërsisë moderne shqipe Sabri Hamiti (1950), në veprën e tij Letërsia moderne, s’ka se si të mos e trajtojë në librin e tij, edhe modernistin e parë apo
Buka e nanës është më e mira. Padyshim, më e ëmbla nga të gjitha duart e njerëzve të kësaj bote. Nëse sot këtë ditë e ke kaluar në pikëllim e brengosje, kujto çastet e bukës
(Vështrim mbi përmbledhjen poetike “Për ty”)“Njeriu asht lëvizje e pandalshme – klithmë gjaku që vlon” (Mekuli,1963:25) Përmbledhja:Punimi në fjalë do të tregojë se sa vlerë ka për letërsinë shqipe vepra e Esad Mekulit, njëri ndër
Me ardhjen e kryetarit të ri në qytetin e Dashamirit kishin ndodhur ndryshime të mëdha. Rrugë të reja ishin asfaltuar, shkolla e palestra ishin ndërtuar. Në çdo lagje e në çdo fshat ishte shpërndarë rrjeti
HyrjeMarrëdhëniet në mes shteteve kanë qenë gjithmonë objekt studimi nga studiues, si vendorë njashtu edhe ata ndërkombëtarë. Edhe në vendin tonë nuk kanë munguar studimet e tilla, qoftë në të kaluarën por edhe tani, pra