E dashtuna jem-Ferdane F. Sahiti
E drejtoi dashninë tek ti Ti që mban kunorën e vërtetë të dashnisë E dashtuna e zemrës tem Sa herë të përqafoj ty Ma shndrit me nur krahnorin tem E dashtuna jem Si qëndresë e
Ditët e ashkut-Fatijona Bajraj
Tretem n’kujtimet e zamanit t’vjetër M’vret shpirtin malli i tyne sikur therra Ato ditë t’bukura ashku Që ia mbathen njajtë si era E tash n’shpellen e zemrës teme jam mbyllë I kundroj veç gurët e
Zindan-Fatijona Bajraj
Katër duvarna t’ftohta përrethMes t’cilëve bedeni m’tretetNji i ftohtë vetmie mbizotnonÇdo dakik hazër terk me ba jetën N’mahkeme t’ashkut m’qitniKabahatin tem kabull e bajIdam n’udhë t’ashkut n’u bafshaN’sytë e mi s’ka me pasë vaj N’kit
Nëna “Ajkë e dashnisë” që rrjedh mbi ne-Metin Izeti
Recenzion për librit e autorës Ferdane F. Sahiti. Nëna është ekzistenca më gjithpërfshirëse e dashnisë në jetën fizike të njeriut. Krahas përmasës fizike, afërsia emocionale e njeriut, që nga fëmijëria, me nënën e bën atë
Shtatorja-Albin Mehmeti
Kam dilemë. Jam nën trysninë e dilemës hamletiane. Mbase, nuk është sintagma e duhur. Dilemë hamletiane! Çfarë kam lidhje unë me Hamletin. Unë narrator e ai personash. Mbase, kam dilemë narrative. Nuk e di se
Metin IZETI-FJALA SI GJENDJE NË LETËRSINË SUFIKE
Ligjërimi sufik shpeshherë i ngatërron njerëzit e ditur, sepse nuk është në përputhje me kanunet strikte të njohurive racionale. Njohja sufike mësohet përmes ndërveprimit të shpirtit të mësuesit dhe nxënësit dhe është një proces transmetimi,
METIN IZETI: FYELLI I NAIM FRASHËRIT SI ALUZION I NJERIUT TË PLOTË (INSAN KAMIL)
Tingulli i fyellit është zjarr dhe i njëjti zjarr kalon edhe tek ata që e dëgjojnë, sodisin. Emocionet që ngjall janë djegëse dhe mbresëlënëse. A është e mundur të dëgjosh fyellin dhe të mos digjesh?
METIN IZETI: POEZIA MBI TË VËRTETËN
Filozofia e artit, në masë të amdhe, është e mendimit se prapavija ontologjike dhe fenomenologjiko-historike e çdo arti është e përqendruar te “feja” dhe “bota shpirtërore”. Artisti është një qenie që ka lindur dhe vepron
Makamev tua-Fatijona Bajraj
Makamev tua m’gjuejti udha Prej lodhje t’jetës frymë me marrë Lodhjen sall ma shtojka mungesa Kur ti s’je këtu tuj kanë i gjallë N’venin tan u ula me mall Për me marr nji troh frymë
Klimë e mërzisë-Fatijona Bajraj
Shumë e dertin ma gjuejti dynjaja N’thesin e zbrazun t’mrensisë Ashike gjoja po i tham vedit, ama Zemrën e kam n’klimë t’mërzisë N’mahkeme n’mallit m’barti dynjaja Fjaltë m’burgosen nuk m’bajnë dëshmi Prangat e mallit s’ka