Tretem n’kujtimet e zamanit t’vjetër

M’vret shpirtin malli i tyne sikur therra

Ato ditë t’bukura ashku

Që ia mbathen njajtë si era

E tash n’shpellen e zemrës teme jam mbyllë

I kundroj veç gurët e saj t’vjetruem

Krejt malet e nijtën sekretin tem o jar

Për halin tem edhe retë me shi vërshuen

A ka këmishë t’pagrisun që ta shton vajin

A ka zemër Jakupi që mallin s’e njeh

Tan bukunitë e dynjasë për sy janë jaratisë

Ama, çka t’duhet shikimi kur Jusufin s’e sheh

Çka i duhet ashikut me e pa agimin e ditës

Kur larg Lejlës shkretinës t’ketë mbetë

Dritë i bahet edhe nata ma e errët

Kur sheh qysh fija e qerpikut vetullën ta prek.

‘Divani Thaalith’