Kur m’ ra flaka jote
Isha pyll i rrallë për fat
Pemët ishin larg njëra tjetrës
e gjuhët e dheut ndërmjet tyne
fiknin kollaj gjuhët e flakëve tua
Çka nuk ishte pemë
u shkrumbue.
Për muaj e muej erdhi era tym
Përzhitja ma zi se djegia
Le të themi se të len me vrug ..
Prej atëherë i druhem çdo zjarri e flake
E di ç’do të thotë përcëllim..!