0 Comments

Një libër flet mbi dollap,

I mbuluar me pluhur

që s’është bërë nga koha,

Por nga harresa.

Askush s’e hapi,

Askush s’pyeti ç’fshihej aty.

Ndoshta një jetë më e mirë,

Ndoshta një rrëfim që shpëton.

Por jo, më mirë një foto,

A një video me gjashtë sekonda iluzion.

Dhe libri prapë rri,

I mbyllur, si një zemër pa dëgjues.

E unë pyes:

“Nëse s’lexojmë më,

Si do t’i kuptojmë fjalët

që na shpëtuan dikur?”

Related Posts

Ataol Behramollu-Dashuria është dy personshe

Përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj Ndryshon kahja e erësVyshken gjethet pa pritëE humb rrugën anija në detPort, kot kërkonBuzëqeshja e të huajitTa ka vjedhur të dashurën Helmi i grumbulluar brendaVetëm  ty do të të vrasëVdekja…

Namik Kemal-Ringjallja

Dy zemra të dashuruara, të ngrohta dhe të gëzuara si të ishin përqafuar me njëra-tjetrën folën për çdo ndjenjë që kishin, për bukurinë e tokës, begatinë e pranverës, kënaqësinë e udhëtimit, shijen e vetmisë për…

Mejhane – Orhan Veli Kanik

Përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj Pasi që më nuk e duaPërse atëherë të kalojPranë mejhanesKu çdo mbrëmjeKam pirëAtë duke e menduar