0 Comments

Një libër flet mbi dollap,

I mbuluar me pluhur

që s’është bërë nga koha,

Por nga harresa.

Askush s’e hapi,

Askush s’pyeti ç’fshihej aty.

Ndoshta një jetë më e mirë,

Ndoshta një rrëfim që shpëton.

Por jo, më mirë një foto,

A një video me gjashtë sekonda iluzion.

Dhe libri prapë rri,

I mbyllur, si një zemër pa dëgjues.

E unë pyes:

“Nëse s’lexojmë më,

Si do t’i kuptojmë fjalët

që na shpëtuan dikur?”

Related Posts

HYRË H. FAZLIJA-JAM HAJDUTJA JOTE, VJESHTË…

Të kam vjedhur të gjithapikat e vesës,mëngjeseve kur dielli zgjohet,lindur me flatra zogu…Të kam vjedhur të gjitha puthjet e gjethevegjersa përqafojnë tokën,n'lagështi nate…Po.Të kam vjedhur, vjeshtë,përplasjen e erës, valë,shtrënguar n'gjoks tik- takesh,kristal shpirti…Të kam vjedhur,…

DITA VENDIMTARE E KUSHTRIMIT

Më 15 dhjetor 1997, paradite, Kushtrimi shkoi tek Kulla e Sandokanit. Këtë herë e gjeti. Çasti ishte i rëndë dhe i bukur njëkohësisht. Abedin Rexha e pa drejt e në sy dhe e pyeti shkurt:…