0 Comments

Sonte me natë syrgjyn në shtegun e kopshtit ,

Akulli kishte rrethuar të gjitha strehët,

Gështenjat me borë torturoheshin nga të dridhurat…

Sonte me natë hëna më përcolli,

Zvarritej nëpër rrugën e kumbarës,

Ashtu në të ftohtë fluturonte yjeve në mes….

Pritja duke shtrënguar veten në gjoks, që  të fshihej,

Fytyra i buzëqeshi  kur gështenjat i shkëlqej,

Dimri nuk mundet mua dhe ty të na shkatërroj..

Related Posts

ALBINA OSMANI – NDJENJË E PAMBARUAR

Kjo ndjenjë kurrë nuk do te ketë mbarimNdjenja e dëshirës per te dëgjuar edhe një herëca zhurma që kanë ikur me kohë nga veshi im.Personat qe i dua, i njoh nga hapat,i njoh nga hapja…

ALPER NAMAL-TAMBUR

Me dashuri çdo fillim nisëE dashura nuk erdhi, tri gjenderata i kam gurëzuarI varfër sa dashuriaQë rënkon në pragTamburi im i sëmurë rri shtrirë në shtratEja, derisa Yskydari vjedh venënSi mund të mos dëgjohet melodia…