Nuk i mebtë mana kurgjafit

Veç plaga u thellu deri n’ásht

Asnji gja ma s’ka shije

Ma as loti i njelmët s’asht

A thu t’ranat e vjeshtës

Prapë n’bahar kanë me lulezu

Vallë tash t’frymunit përgjysmë

Kam me i thanë “me jetu”

Kurrë kand s’e vrau ma shumë

Asnji hedie n’dynja

Se tash zemren teme

Kjo që përlotshem jam tu e pa

N’dynja gjysmë thonë s’mbetet gja

Nji ditë plotësohet çdo hiqaje

Pse kaderi lapsin kaq ashper e thej

Me na i dënu shpirtat me ndarje

Rri e heshtun sikur pragu

Pavarësisht barrës nuk nzjerr za

Për hatër t’ardhjes tane e bajë mallin

Sikur breshka qysh shpinen ka