M’gjujeti ashku n’qiell t’mallit

Mungesës t’jarit n’tokë m’ka zbritë

Ma troshiti ashkun mungesa

Ia mblodha troshat ia qita n’sitë

Nisa me sitë n’sitë t’zemrës

Ashkun për njat temin mashuk

Me i ra poshtë rrjetës dynjallaku

M’u tretë n’hapsinë e m’u zhduke

Nisa me e sitë kit ashkun tem

Veç hakikati për me i metë

Që me iu ba hallall temit jar

Për sot e njimijë e nji jetë

E sita me hez kit ashkun tem

Për me iu ba lajik atij konaku

Kur n’sitë m’ranë troshat e mallit

U çky rrjeta mbet veç kasnaku

N’shtatë konaqe lypa sitë për mallin

Krejt mahlukt me hyzn m’i ulen sytë

Mallin e temit jarit n’kit dynja

S’paska dorë që mun me sitë