Ozdemir Asaf-Do të të fsheh ty
Përktheu nga turqishtja:Fatijona Bajraj Do të të fsheh ty më besoNë shkrimet e mia, në pikturimet e miaNë këngët e mia, në fjalët e mia Ti do të mbetesh askush s’do ta diDhe askush nuk
Përktheu nga turqishtja:Fatijona Bajraj Do të të fsheh ty më besoNë shkrimet e mia, në pikturimet e miaNë këngët e mia, në fjalët e mia Ti do të mbetesh askush s’do ta diDhe askush nuk
Përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj Ndryshon kahja e erësVyshken gjethet pa pritëE humb rrugën anija në detPort, kot kërkonBuzëqeshja e të huajitTa ka vjedhur të dashurën Helmi i grumbulluar brendaVetëm ty do të të vrasëVdekja
Përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj Me të mendu ty është gjë e bukurGjë shpresëdhënëseSikur të dëgjosh këngën më të bukurMirëpo, tani mua nuk po më mjafton shpresaUnë tani dua të këndoj këngë, jo të dëgjoj
Përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj Nuk do të të them mos shkoNëse ke ftohtë mere xhaketën timeKëto janë orët më të mira të ditësRri me mua Nuk do të të them mos shkoPërsëri, ti e
Përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj Të dua nga largPa ta ndje erënPa të përqafuarPa ta prekur fytyrënVetëm të duaAshtu nga larg të dua tyPa ta mbajtur dorënPa ta prekur zemrënPa u hutuat në sytë e
Përktheu nga turqishtja:Fatijona Bajraj As i sëmuri nuk e pret mëngjesinAs i sapo vdekuri varrinAs djalli mëkatinSa të kam prite unë tyKaloi, nuk dua më të vishTë kam gjet në mungesën tëndeLeje hijen në imagjinatën
Përktheu nga turqishtja:Fatijona Bajraj Me dashurinë tënde, një mali të madh i kam ngjarëMë je mu si tymi që me sillet në kokëSyri, gjuha e dora ime, ty s’të lëshojnëMë je po si romani që
Qytetin e humbur po kërkojnë këto rrugë të vjetraDritën e humbur po e kërkonKjo errësirë e verbër Në këto rrugë jeton zërii rënkimevetë vuajtjeve, britmave të fshehura Ky qytet ka qoshe të errëta bosheThellësi errësire
Sikur të shihja një ditë që ke ardhurSikur një zog i qortuarI lodhur dhe lagur në lumNë zërin tënd dëgjoj një melodi Që të mbarojë nuk diSikur të shihja një ditë që ke ardhurMe ato
U zgjova në ty nga ëndrrat e dërmuaraTi dëshira e vetme e luleve të mia të vyshkuraTek po qëndroja në breg të lumit të gurgulluarM’u ule përballë si një lozonjare Lulet e mia po mbaje