0 Comments

zhvesha kujtimet me këmishën e bukur
Për festë vetë e zgjodha
I përqafova kujtimet një nga një
Malli e gëzimi më ikën me zhgënjimin
Kujtimet u zhdukën morën arratinë
Lutem të mos më kthehen kurrë
Kënga magjike e shpirtit tim
Filloi të këndojë me flladin serenatë
Në pranverë me lulët e bukura
Hënës i përgjerohëm m’i ruajë kujtimet
Nën rrezët e diellit le të shkrihen
E mos të përsëriten më kurrë!


Related Posts

FERDANE SAHITI-GRUA

Pa dritë e pa hënë, nata me shoqëroi mua, pa më pyetur e asgjë pa më thënë. Dita më zbardhi në kohë të humbura, s’të trembi errësira, o e dashura grua. Ti grua e fortë,…

NORA LOKAJ-PARADOKS

Hija jeme mbytë në nji fotografi pa ngjyragërryen kujtimet, andrrat e zhuritunae tisi i bardhë i flokut rrudhat e ballit i mbulonpor jo vetminë që konak n’shpirt i banNë nji fotografi pa ngjyrashoh nënshtrimin syqorr…

METIN IZETI-TË KËRKOVA GJITHANDEJ

Në Ditët e mia të bukura, në shpirtin tim që këndon elegjiKërkoj një shfaqje nga Qenia, në peizazhetUnë endem, në lot, frika më pushton,Ndikojnë yjet mbi mua - sa për ta shtypur frikën.Sa keq, nuk…