0 Comments

zhvesha kujtimet me këmishën e bukur
Për festë vetë e zgjodha
I përqafova kujtimet një nga një
Malli e gëzimi më ikën me zhgënjimin
Kujtimet u zhdukën morën arratinë
Lutem të mos më kthehen kurrë
Kënga magjike e shpirtit tim
Filloi të këndojë me flladin serenatë
Në pranverë me lulët e bukura
Hënës i përgjerohëm m’i ruajë kujtimet
Nën rrezët e diellit le të shkrihen
E mos të përsëriten më kurrë!


Related Posts

DRITA ADEMI-DEKË MA T’BUKUR NUK KAM PA

Ora 10.00 . 30 Maj 2016 Baba kontrollon frymëmarrjen M'përkëdhel me dorën e djathtë flokët, diçka pëshpërit Ndoshta bisedon me engjejt Ndoshta ka fillue takimin me Zotin. Shoh si i bajnë eshtnat e lëkura dritë…

NORA LOKAJ-PARADOKS

Hija jeme mbytë në nji fotografi pa ngjyragërryen kujtimet, andrrat e zhuritunae tisi i bardhë i flokut rrudhat e ballit i mbulonpor jo vetminë që konak n’shpirt i banNë nji fotografi pa ngjyrashoh nënshtrimin syqorr…