0 Comments

zhvesha kujtimet me këmishën e bukur
Për festë vetë e zgjodha
I përqafova kujtimet një nga një
Malli e gëzimi më ikën me zhgënjimin
Kujtimet u zhdukën morën arratinë
Lutem të mos më kthehen kurrë
Kënga magjike e shpirtit tim
Filloi të këndojë me flladin serenatë
Në pranverë me lulët e bukura
Hënës i përgjerohëm m’i ruajë kujtimet
Nën rrezët e diellit le të shkrihen
E mos të përsëriten më kurrë!


Related Posts

ALBIN MEHMETI-TAKIM ME ABSTRAKTEN

Munesh me quejt çudë, e pamundshme e fantaziI çmendun munesh me m’thanëQueje e quem si t’dueshPo unë, me abstrakten jam takuE takova ambëlsinëAjo frymonte n’tanen buzëqeshjeE takova dashtuninëNjat dashtuni që leu n’takimin tonë t’parëE takova…

DAN IBRAHIMI – TI RILINDESH NGA HIRI YT

Ti rilindesh nga hiri yte ke dhuratë nga natyratë ringrihesh sa herë rrëzoheshnuk ke pohuaras nuk ke mohuar kurrëvetëm ke parë dhe dëgjuarrrenat e përdalakëngët e përçudëtafjalimet shkumëzuesedhe duartrokitjet për atanuk ka këngë për tyas…

METIN IZETI-TË JETOHET ME DRITË

Mjeku i projekton pacientit komplikimet e tij pseudo-ekzistente, ai dëshiron të likuidojë rastin e tij më të vështirë me rastet më të lehta dhe më të thjeshta. Ndërkohë, lëndimet e veta ia bart pacientit dhe…