Ti më shkruan mua në hakikat,

ndërsa unë i gjori, shkruaj vargje me mexhaz

Ti kroni i vetëm i frymës,

une frymëmarrës pa takat,

Unë jetoj në strehën Tende

i shashtrisur, tundem me përtesë

të ëmbël

nuk arrij për asgjë më shumë

nga ajo që Ti më ke dhënë.

Çdo gjë dhe gjithçka

Ti ofron me audiencën Tënde

diellin, akullin, borën

paqen, (sh)qetësimin e të çmendurve

Shpesh nuk i ze dot, prandaj

iki në ëndrra

ku vështrimi është i mjegullt

imagjinatë, dhe në mes, diçka e shkretë, çfarë të zgjon…

Ti je kënga ime e përjetshme

Ti je qenia e plotë e hakikatit tim

Sekreti është i (pa)qartë për mua

çfarë lloj nimetesh presin

në mënyrë të pakuptueshme, të lashtë

shkëlqejnë të gjitha ngjyrat e ylberit,

lumi kristal i çiltër,

dhe qielli në të, ndjenja baki e une Fani!!?

Ti je kënga ime e përjetshme

Ti je pëlhura e hakikatit tim