Mendimet me janë ngrirë,

Dhe trupi digjet nga pikëllimi –

Lumenjtë dhe oqeanet rrjedhin nga sytë;

A ka dikush, që ti dhimbsem,

A jam në mëshirën e dikujt?

Dhe, nëse nuk e shoh agimin,

Betohem, ju jeni në dashurinë time

Që është e madhe sa deti,

Si yjet e ndritshëm –

Në një mijë ngjyra mbështjellë ngrohtë.

Era e furishme po fryn;

Duart e shtrënguara në krahë

Ata shtrëngojnë barrën që dhemb…

Helmet shtypin mbi indet e plagosura

– Dikush po qan në një rrugë –

Agim është, nuk do të doja të fle…

Unë dua të mirëpres agimin aromatik

Ndërsa korbi vizaton një lojë fluture me krahun e tij,

Dhe era diellore shpërndan fantazmat

Dhe hap horizonte të reja të bashkëjetesës:

E bukur, fisnike, e mirë,

Fani, hije janë pashpresa dhe mendjemadhësia,

E verteta i djeg me zjarrin e saj…