Ibrahim Edhemi ishte një sulltan madhështor dhe i drejtë. Një ditë dëgjoi disa kërcitma. Shkoi me vrap drejt vendit ku vinte zhurma dhe pa disa persona që nuk i kishte parë më parë.

Çfarë po kërkoni sipër çatisë sime?- i pyeti.

Devetë tona.- iu përgjigjen ata.

Çfarë kërkojnë devetë sipër çatisë ore?- pyeti Ibrahimi.

Ti në fronin tënd duke qëndruar po kërkon Allahun e po bëhet, kurse ne kur kërkojmë devetë tona sipër çatisë nuk bëhet?- iu përgjigjet ata.
Duke mjeruar, vetën e braktisi edhe fronin edhe taxhin e hërrkën. Që nga ajo ditë të gjithë njerëzia përmendin emrin e tij.

Përkushtim
“Sikur e Vërteta të ishte çështje që mund të përkufizohej nga aspekti i pozitës lëndore atëherë atë do ta zbulonim në pallate, por ja që nuk ndodhi kjo. Do të thotë që e Vërteta është diçka që i takon një përmase pak më ndryshe. E Vërteta e parapëlqen “të bukurën “ e vet. Ngjashëm edhe fetaria e ka “të bukurën “ e vet. E bukura e së Vërtetës dhe e të përkushtuarit takohen në platformën e lirisë tejfizike”.

-Prof.Metin Izeti