N’krahnorin tand e sigurt jam ndi‘

Pse pa arsye m’ban të qaj

Prapë t’kërkoj si udhëtar i humbun,

Që falje pret, pa ba asnji faj

Jam pasqyrë pa fytyrë

Dhe pres me m’u diftue

Nëse s’vjen te unë me u këqyr

S’du kurrkujt me iu ba pasqyrë

Malli m’ka lodhë, po s’kam heq dorë

Çdo ditë me shpresë, kthimin e pres

E nëse zani jem nuk të thërret

Dije se zemra çdo ditë m’bërtet.