Penxhere dynjaje hafëz
Asht krejt çka syni m’pa
Dillit paq diftohet e përtejmja
Shiut lagun dhe ngjyra s’ka

Përtej penxheres t’ashkut
Ka mbetë silueta e tij
S’pat takat gjallnimi
S’vijka, ani pse u betu t’vi

Kaluen tre devra hafëz
T’thatë e s’u ba i gjallë
Kaluen tre devra hafëz
E eqtueme heci n’Saharë

Drithërimat e shpirtit që dikur
Amberi iu pat ba derman
Sot mbysin shpirtin për s’gjalli
Asnji hekim ilaç s’un m’gjanë

Tash tre devra n’prag t’hasretit
Pret kjo zemrër prapë me rreh
Njajtin sikur ruhi i insanit n’berzah
Që pret n’mahsher prapë me lè