Makamev tua m’gjuejti udha
Prej lodhje t’jetës frymë me marrë
Lodhjen sall ma shtojka mungesa
Kur ti s’je këtu tuj kanë i gjallë
N’venin tan u ula me mall
Për me marr nji troh frymë
Nisa m’u ngulfatë prej mallit
Nuri i syve pa t’pa m’asht zymë
Sytë n’derë m’meten vjerrë
Me uzdajë që me ta pa ardhjen
Tanë insant që kalojnë n’kit prag
Shpirtit tem ia thellojnë plagën
Pres e pres e m’u nal nuk di
Pres mos vjen lodhjen ma mbytë
Nëse ti s’ke me ardhë sande
M’trego qysh me i pajtu unë sytë

/RevistaUji-VII/