0 Comments

Ali Beu ishte një djalë rreth njëzet e një, njëzet e
dy vjeç. Ishte nga një familje e pasur. Ishte i biri i vetëm i nënës dhe babait. Babai i tij e vlerësonte shumë.
Megjithëse jetonin në Stamboll i ofronin kujdes dhe mundësi arsimimi dhe zhvillimi në nivelet më të larta, duke e trajtuar si aristokratët e shoqërisë që jetonin në vendet më të avancuara. Kur ishte dhjetë vjeç ai dinte disa gjuhë dhe konsiderohej ndër më të talentuarit në grupin e të rinjve të edukuar dhe të formuar.
***
Kur ai mbushi njëzet vjeç dhe kur babai i tij që ishte burimi i mendimeve dhe udhëzuesi i tij vdiq,
filluan të shfaqen ndryshime në qëndrimin dhe sjelljen e tij që i jepnin shenja të veprimeve të gabuara dhe të paqarta. 

Related Posts

FATIJONA BAJRAJ-GERMA MALLI

Zjarmi i andrrës t’pashueme T’panë n’gjumin e dytë Djeg rrëmujën e kujtimeve Vaktin mungesës ma mytë T’pajetuemet mes stinëve Tekrar t’paskan n’dynja Metkan sall nji hajal Shpirtit ranim tuj i ba Prej qitapit t’zemrës kanë…

“Ndjenjë pa zë-Ilir Çerkini”

Ujëvarat e dashurisë Do të dua edhe sikur të mos mundem, edhe sikur Ujëvarat e Niagarës do të thahen pa ujë, edhe sikur ora dhe zemra do të numërojnë sekondat e fundit të jetës. Do…