Në mes të luleve
lule e parë që vyshket
kopshti im i rinuar
Në mes të rrugës
fëmija më kryeneç
Liri ose përgjakemi.
Në poezi
rime që s’lidhet
metafore e pikëlluar.
Në tufën e deleve të bardha
dele e zezë
furtunë e Llapelit
s’më tremb
lot, vaj e mall jam,
vaj, vaj…
/RevistaUji-VII/
Related Posts
METIN IZETI-NËSE NJË DITË DIKË DO DASHUROSH
Nëse një ditë dikë do dashurosh,dashuro atë që ngjyrën tënde të preferuar e di dhe kafen si e pi Dashuro atë që e do mënyrën se si ti buzëqeshdhe bën gjithçka për të të bashkuar…
FUQIA E MENDIMIT-SEAD AHMETAJ
Fuqia e mendimit është i atillë ku mendimet krijojnë qëllimet. Qëllimet kthehen në veprim. Veprimi krijon zakone. Zakonet arrine përcaktojnë edhe karakterin. Sot, shumë prej nesh, si shoqëri, shfaqim një ndjeshmëri serioze për një trup…
SAMET VATA-ZEMRA SI QENDËR METAFIZIKE E NJERIUT
Zemra në terminologjinë kuranore emërtohet si kalb. Rrënja e saj vjen prej fonemave k-l-b që ka kuptimin e ndryshueshmërisë, të kthimit nga një anë në tjetrën. Edhe zemra është emërtuar si e tillë për shkak…